Saf, temiz,onurlu..

Yalansız dolansız olsun yasadıklarınız ve yasattıklarınız.. Ancak o zaman uzuntunuz gercek uzuntu, mutlulugunuz gercek mutlukuk olur. Saf, temiz,onurlu..

Ancak o zaman bir resminiz olur eskimis bir cuzdanın en guzel kosesinde.. Sesiz yoruma acik bir ifadeyle bakan, muhtemelen sahibinin en sevdigi ve sizin onu oyle gormenizi istedigi bir resim..

Duyduklarinizdan cok duyamadiklariniza yogunlasin.. Bazen duymak gormek ve almak istediginiz cevaplardan daha fazlasi bu sessizligin icinde bir yerde sizi oylece beklemektedir.. Belki konusuyordur da siz duymuyorsunuzdur...Yeterki isteyin zamani geldiginde bu sessizligin nasil bir cigliga dostugunu goreceksiniz.. Sabredin...

Buldugunuza inandiginizda aramayin.. Bulundugunuza inandiginizda saklanmayin.. Boyle hissettiginizde sizden dokulen her cumle kutsal bir yemindir.. Bosa cumleler kurmayin...

Yalansız dolansız olsun yasadıklarınız ve yasattıklarınız.. Ancak o zaman uzuntunuz gercek uzuntu, mutlulugunuz gercek mutlukuk olur. Saf, temiz,onurlu..

İçinizde ne buyutuyorsaniz gercek ve yalansiz asla kotu bir surette size donmeyecektir.

Agir bir yara aldiysaniz eger, kaniyorsaniz, susyorsaniz ve butun bunlar yalansiz gercek saf temiz ve onurluysa, gülümseyin ilkez gercek bisey hissediyorsunuz demektir... ve sonra uzulun, bu durumdasiniz bu duruma gelene kadar yasadiginiz hersey sadece bugun ki uzuntunuzu gercek kılmak için yasanmis.. Nasilda yalanlarin gerçekleri var ettiğini görün bi an bile dusunmeden kimseyi yargilamadan kendinize sorun... en son kime yalansiz dolansiz saf temiz onurlu bir aci yasattiniz? yoksa yasattiginiz hersey onunla gecirmediginiz ilk günü sadece o günü dogru ve yalansiz kılmak için miydi... bir gün için mi hergünü bos cumleler kurarak gecirdiniz.. en son hangi cuzdandaydi resminiz? yoksa sabir mi edemediniz?

Gülebildigimiz anlar..

Gülebildigimiz anlar fotoğraf karelerinde artik.. O da fotoğrafı çekenin zorlamasıyla..

Sanki herkes en mutlu anını kurtarsın diye ölümün elinden yada yalanda olsa güldüğü bir anı saklasın diye hapsetmiş bir çerçevenin içine bir resim albümüne.. Doğdugu gün ölümü kovalamaya başladığnı bilmeden... Sanki bunu dünyada herkes yapmış gibi kimse gülümsemiyor artik.. Ne yağmur heyecanlandırıyor insanları, ne güneş, ne ay nede bir kez olsun gerçekten gülebilme ihtimali.. O kadar sahteleşmiş ki herşey, farkında olmadan insalarda yitirmişler gerçekliklerini.. Gülümsediginiz, mutlu olduğunuz anları hapsettiginiz çerçevenin tozunu almak kadar kolay birşey değil gülmeyi unuttuktan sonra bir an olsun gerçekten gülebilmek.. keşke o kadar kolay olsaydı.. hatta tozunu almaz uffffff diye uflerdik milyonlarca gülümserdik..