Aşkı Çağırmak.

herkes aşkı çağrıyor.. ona gitmek için ise adım atan yok.

Ne dustuyse payımıza, kabulumuzdur acıdan asktan yana..

Ne dustuyse payımıza, kabulumuzdur acıdan asktan yana.. En karanlık gunlerde bile umut ışı yesertir guzel gunlerde soylenen yalanlar.. topraktan cikmaya yemin etmis bir kadif in tutundugu gunes gibi sarilirz o yalanlara.. Güneş, güneş gibi hissetsin diye.. sonunda yalancı baharların aldattigi kadifler solar giderler.. ama güneş güneşliğinden birsey kaybetmemiştir.. Yine yalanci bir bahar da tutunmak için güneşlerine geldikleri yere geri dönerler.. Bize umut verenlere inanacak temizliği kaybetmeme umuduyla.. Yoksa nasıl cikar yalanlar ortaya..

Utanmak..

Utanabilmek ne guzel bir seydir aslinda..

Beni bul diyeydi o kalp kırıntıları..

Kimler geçip gidiyor yaşamlarımızdan, kimlere açıyoruz kapılarımızı, kimlerin kapısından içeri giriyoruz.. Kimleri büyütüyoruz farkında olmadan bir başkası için, kimler büyütüyor bizi o an sadece bunun için yaşamımız da olduğunu anlamadan, taparcasına seviyoruz. Sarıp sarmalamak istedikçe sarpa sarıyoruz.. Kimleri büyüteceğiz daha, kimler girecek o kapıdan, daha kaç kapı geçeceğiz, daha ne kadar büyüyeceğiz.. peki siz bilmez misiniz her ruh ölebilecek yaşta, kalp atmaktan ziya de durmaya meyilli. Çok çarpmış çünkü bir yerde durmak istiyor artık.. İçeriden açılmalı tüm kapılar belkide.. Kim bilir yada hiç tamam büyüdüm dememeli insan, birlikte büyüyeceğini bulmalı.. Her soru bir asır daha yaşlandırırken belkide sorular hiç sorulmamalı.. bulunduğunda bir kalp kırıntısı, takip edip sahibi bulunmalı..

Duygular..

Ölmüyor da, kötürüm kalıyor duygular.. Ne besleyene bir faydası kaliyor, ne de beslendiği yere.

Kalp Kırıntıları..

beni bul diyeydi o kalp kırıntıları.

Kısaltmak..

Her şeyi anlamsızca kısaltıyorlar, Selam, Slm, Allaha Emanet Ol AEOL, Kendine İyi Bak, KİB, Aşk, Bir gece..